انتقال ساختمان ها به توابع |
| ||
ساختمانها و یا آرایه ای ازساختمان که تاکنون در برنامه ها بکار گرفته شده اند یا بصورت عمومی تعریف شدند و یا درتابعی که مورداستفاده قرار می گرفتند، تعریف شدند . ساختمانها و یا اجزای آنها می توانند به عنوان آرگومان ، به تابع منتقل شده و یا اطلاعاتی را به تابع فراخواننده برگردانند . برای انتقال اجزای ساختمان به تابع ، همانند یک متغیر معمولی عمل می شود . با این تفاوت که نام متغیر ساختمان را باید به همراه جزئ مورد نظر، در آرگومان تابع ذکر کرد و باید توجه داشت که پارامتر تابع نیز باید همنوع با آرگومان متناظر با آن تعریف گردد . بعنوان مثال ، ساختمان زیر را در نظر بگیرید : struct student { char x; int ston; char name[31]; } st1; هر یک از دستورات زیر موجب انتقال مقادیر اجزای متغیر ساختمان st1 به تابعی بنام ()func می شوند . func( st1.x); func( st1.ston); func( st1.name[5]); برای انتقال آدرس های اجزای متغیر ساختمان به توابع باید از عملگر& استفاده نمود . برای توضیح بیشتر به مجموعه زیر توجه نمایید : func( &st1.x); func( &st1.ston); func( &st1.name[5]); func( st1.name); همانطور که در مجموعه دستورات فوق مشاهده می گردد عملگر & باید قبل از نام متغیر ساختمان ظاهر گردد ولی در آخرین دستور ، چون name یک آرایه است ، برای انتقال آن نیازی به عملگر & نیست . مثال 1: #include "stdio.h" از طریق فراخوانی با ارزش ، صورت می گیرد . به هنگام انتقال کامل متغیرهای ساختمان ، همنوع بودن آرگومان و پارامتر مهم است و برنامه نویس باید این مطلب را در نظر داشته باشد ( مثال 2 ) . مثال 2: برنامه ای که چگونگی تعریف پارامتر و آرگومان های ساختمان را نشان می دهد . main)( و آرگومان های توابع جهت انتقال ساختمان ها بصورتی است که در مثال 2 آمده است صحیح می باشند . این روش موجب طولانی شدن دستورات برنامه شده ، وقت بیشتری را نیز می طلبد . برای انتقال ساختمان ها به توابع بهتر است که ساختمان ها بصورت عمومی تعریف شوند و سپس بااستفاده از این تعریف ، پارامترها ومتغیرهای ساختمان تعریف گردند . با توجه به مطالبی که گفته شد ، مثال 2 را می توان بصورتی که در مثال 3 آمده است نوشت .
طریق زیر نیز می توان تعریف کرد : func( struct struct_type parm) مثال 4: برنامه ای که چگونگی انتقال کامل یک ساختمان را به تابع و انتقال اطلاعات از طریق ساختمان به تابع فراخواننده را نشان می دهد . struct personel << New agent >> |
|||
![]() |
![]() |
![]() |
:: گشت و گذار مخفیانه در اینترنت با Invisible Browsing 4.0.41 :: |
| |
یکی از راههای حفظ و تامین امنیت در اینترنت ناشناس بود , جلوگیری از لو رفتن IP Address شماست که به نوعی هویت شما در اینترنت می باشد .
Invisible Browsing نرم افزاری از شرکت AmplusNet , به کاربر امکان مخفی نمودن IP Adress ویا تغییر آن را می دهد تا بتواند به طور ناشناس به گشت و گذار در اینترنت بپردازد و از لو رفتن اطلاعات شما جلوگیری نماید . توسط پروکس سرورهای قدرتمند و سریع و ناشناس , به سرعت می تواند هویت شما را در اینترنت تغییر دهد . سایر توانایی های امنیتی نرم افزار Invisible Browsing : توانایی مسدود کردن Popup , Popunder ها , IP های پیغام های Spam و ActiveX ها و JavaScript های مخرب .
Invisible Browsing را میتوانید از اینجا : |
|||
![]() |
![]() |
![]() |
انواع ساده The simple Types |
| |
جاوا هشت نوع ساده ( یا ابتدایی ) از داده را تعریف می کند : short bbyte int ، long،، char،، float،، double،، boolean، این انواع را می توان در چهار گروه بشرح زیر دسته بندی نمود : ؤ integers ( اعداد صحیح ) : این گروه دربرگیرنده byte، short،، int،و longو میباشد که مختص ارقام علامتدار مقدار کل (whole-valued signed numbers) میباشد. ؤ floating-point numbers ( اعداد اعشاری ) : این گروه دربرگیرنده float و double است که معرف اعدادی است با دقت زیاد . ؤ characters ( کاراکترها ) : این گروه فقط شامل char بوده که نشانه هایی نظیر حروف و ارقام را در یک مجموعه خاص از کاراکترها معرفی می کند . ؤ Boolean ( بولی ) : این گروه فقط شامل boolean است . که نوع خاصی ازمعرفی و بیان مقادیر صحیح / ناصحیح می باشد . شما می توانید از این انواع همانطوریکه هستند استفاده کرده ، یا آرایه ها و انواع کلاسهای خود را بسازید . انواع اتمی معرف مقادیر تکی و نه اشیائ پیچیده هستند . اگر چه جاوا همواره شی ئ گرا است ، اما انواع ساده اینطور نیستند . این انواع ، مشابه انواع ساده ای هستند که در اکثر زبانهای غیر شی ئ گرا مشاهده می شود . دلیل این امر کارایی است . ساختن انواع ساده در اشیائ سبب افت بیش از حد کارایی و عملکرد می شود . انواع ساده بگونه ای تعریف شده اند تا یک دامنه روشن و رفتاری ریاضی داشته باشند . و زبانهایی نظیر Cو C++و امکان می دهند تا اندازه یک عدد صحیح براساس ملاحظات مربوط به محیط اجرایی تغییر یابد . اما جاوا متفاوت عمل می کند . بدلیل نیازهای موجود برای قابلیت حمل جاوا ، کلیه انواع داده در این زبان دارای یک دامنه کاملا" تعریف شده هستند . بعنوان مثال یک int همیشه 32 بیتی است ، صرفنظر از اینکه زیر بنای خاص محیطی آن چگونه باشد . این حالت به برنامه های نوشته شده اجازه می دهد تا با اطمینان و بدون در نظر گرفتن معماری خاص یک ماشین اجرا شوند. در حالیکه مشخص کردن دقیق اندازه یک عدد صحیح ممکن است در برخی محیط ها سبب افت عملکرد شود ، اما برای رسیدن به خاصیت قابلیت حمل پرداخت چنین تاوانی |